Szukałem pracy jako model
1. Na początku zależało mi na tym, aby pracować na scenie, spotkać piękne kobiety po fachu i zrobić karierę u najbardziej rozpoznawalnych projektantów. Lecz kiedy zjawiła się oferta pracy jako fotomodel w sesji reklamowej producenta wypuszczającego na polski sektor nowy jogurt, decyzję podjąłem niezwłocznie – biorę. Zdjęcia miały się odbyć w pomieszczeniu fotograficznym w wieżowcu niedaleko mojej dzielnicy. Gdy do niego wstąpiłem zdumiały mnie klima oraz ilość profesjonalnego ekwipunku całkowicie gotowego do startu zdjęć. Przywitałem się z głównym fotografem, człowiekiem od światła oraz panią makijażystką, która zaraz wzięła się do pracy nakładając mi na twarz fluid a także podając odpowiednie stroje. Poinformowano mnie, że zdjęcia
2, do których jestem zaangażowany mają być wykorzystane do reklam zewnętrznych i tych ukazujących się w prasie. Skoro reklama miała dotyczyć dietetycznych jogurtów z owocami tematem dominującym były czereśnie, niebo, drzewa – po prostu natura. Pozowałem głównie się uśmiechając. Byłem rozliczany z tego aby w jak najdoskonalszy sposób uzewnętrznić swój niepohamowany zachwyt nad nowym towarem. Ja się zachwycałem, a fotograf strzelał fotki. Nic niemożliwego, a rzemiosło uczciwie płatne. Całość trwała kilka ładnych godzin. Po zakończeniu sesji nie mogłem skierować wzroku na jogurt przez następnych kilka tygodni. Fotografie w których brałem udział były tylko początkiem całego procesu. Zdjęcia musiały zostać obrobione, zatwierdzone, wybrane, by potem specjaliści mieli wynaleźć chwytający slogan reklamowy i zaplanować resztę kampanii w czasie. Plakaty ze mną ukazały się na ulicach po kilkudziesięciu dniach, zupełnie jak jogurt. Osiągnięć jego sprzedaży nie pamiętam lecz wiem, że zdjęcia reklamowe to bułka z masłem.